Καθαρά Δευτέρα λοιπόν. Έφτασε!


Δεν υπάρχει άλλη γιορτή που να μου τη σπάει περισσότερο απ’ την Καθαρά Δευτέρα.

Το πιθανότερο είναι λόγω παιδικού τραύματος, επειδή αυτός ο ρημάδης ο χαρταετός δε σηκωνόταν με τίποτα.

Από τότε που ενηλικιώθηκα, πριν δύο χρόνια δηλαδή, ο λόγος που δεν τη γουστάρω έγινε η κοσμοσυρροή σε όλες τις γειτονικές πόλεις της Αθήνας, που “πρέπει” να επισκεφτείς και να φας μετά από 2,5 ώρες ένα λαστιχένιο καλαμαράκι τηγανητό, και άλλα πολύ ωραία εδέσματα.

Φέτος όμως, προτείνω σε όλους τους φίλους και τις φίλες που μας βλέπουν, διαβάζουν και ακολουθούν πιστά, να μη μας πάρει από κάτω λόγω covid και να ζήσουμε μια Καθαρά Δευτέρα αλλιώτικη. Πιο traditional θα έλεγα. Πιο 60’s - 70’s. Να πάρουμε ένα ωραίο καρό τραπεζομάντηλο, 2 (ή όσοι είμαστε τέλος πάντων) ποτήρια, ταπεράκια με μεζέδες, και τα κρασιά που θα σας προτείνει ο άνθρωπός σας, ο Γιάννης ο Παππάς!


Επειδή αυτό που με χαρακτηρίζει είναι η σοβαρότητα και η κοινωνική ευθύνη, σας παροτρύνω να στήσετε το “τραπέζι” σε ένα κοντινό πάρκο, στο μπαλκόνι, ή ακόμα καλύτερα στην ταράτσα, εκεί δίπλα στον ηλιακό. Τι κι αν είσαστε στο Παγκράτι? Δε θέλω μιζέρια! Να δείτε που αυτή θα είναι η πιο ωραία Καθαρά Δευτέρα που έχετε ζήσει.


Λαγάνα και ταραμοσαλάτα/φάβα και λοιπές αλοιφές.

Όσοι με ξέρετε, ξέρετε και πόσο αγαπώ τα αφρώδη. Δε μπορώ να ξεκινήσω γεύμα χωρίς μια μπουρμπουλήθρα. Τελευταία έχω αναθερμάνει τον έρωτά μου με το Cuvée de Reserve του κτήματος Karanika, από 100% Ξινόμαυρο.

Δε θα σας κουράσω πολύ με βαρετές τεχνικές λεπτομέρειες για οινοποιήσεις, ζυμώσεις κλπ. Θέλω όμως να σκεφτείτε πόσο θα ταιριάξει ο “yeasty” χαρακτήρας του με τη λαγάνα, και πόσο θα φρεσκάρει το στόμα σας από τη θαλασσινή και λιπαρή γεύση της ταραμοσαλάτας.

 

Καλαμαράκια


Είπαμε, φέτος οραματίζομαι λαϊκές καταστάσεις, τύπου “Μπακαλόγατος”.

Παίρνουμε μια καλή κονσέρβα καλαμαράκια, αδειάζουμε σ’ ένα μπωλ, βουτάμε λαγάνα στο ζουμάκι (γνωστή διαδικασία), και απολαμβάνουμε το Βιδιανό Young Vines, ήπιας φυσικής οινοποίησης, του φανταστικού κοριτσιού Ηλιάνα Μαλίχιν! Αυτό το κρασί εγώ το λέω “Τόπο στα νιάτα”, και είναι ακριβώς αυτό που θέλω να έχω κάθε μέρα στο τραπέζι μου.

Σκέφτομαι όμως ότι και το πιο value for money Ασύρτικο εκτός Σαντορίνης θα ταίριαζε ταμάμ με την υπόθεση “μαλάκιο”, και δεν είναι άλλο από το Ασύρτικο “Βόιλα” του Λυραράκη.


*Κάπου εδώ ανάμεσα, φάτε κι ένα ντολμαδάκι γιαλαντζί...

Όσπρια

Γίγαντες, χάντρες λαδερές ή οποιοδήποτε άλλο όσπριο, προσωπικά μου πάνε πάρα πολύ με ροζέ κρασιά.

Παρά λίγο (για 15 μέρες) δεν προλάβαμε τον Αλχυμικό Ροζέ του Ευριβιάδη Σκλάβου. Ένα από τα πιο ωραίο γαστρονομικά ροζέ της Ελλάδας. Όταν κυκλοφορήσει να μην το χάσει κανείς. Πάλι από την Κεφαλλονιά, αυτό που θα επέλεγα είναι το Roz από το κτήμα Πετρακόπουλου στον Θηράμονα. Η Μαυροδάφνη σε μια εξαιρετική έκφραση του κόκκινου φρούτου της θα ταιριάξει πολύ με αυτά τα μαμαδίστικα πιάτα.

Θα προτείνω για τους πιο τολμηρούς, το μεγαλειώδες Ροζέ Ξινόμαυρο 2007 του ανθρώπου που μου έχει κάνει το περισσότερο bullying για τις ποσότητες που τρώω κάθε φορά που βρισκόμαστε, του Απόστολου Θυμιόπουλου.


Σουπιές σπανάκι ή χταπόδι στιφάδο


Λημνιό Τάτση. Τέλος!

Σας παρακαλώ και σας προκαλώ να δοκιμάσετε αυτόν τον αντισυμβατικό συνδυασμό. Έχει γίνει πανικός τον τελευταίο καιρό με αυτό το κρασί λόγω των New York Times, αλλά εμείς το αγαπούσαμε πολύ πριν γίνει φίρμα. Βιοδυναμικής καλλιέργειας σταφύλια και οινοποίηση με τις ελάχιστες παρεμβάσεις, χωρίς πρόσθετες ζύμες, θειώδη, και βασικά χωρίς φιλτράρισμα.

Μη μου λέτε μετά “Αα, το κρασί ήταν θολό”. Αυτό είναι, και είναι τέλειο!


Χαλβάς

Ανάλογα. Αν ο Χαλβάς είναι σιμιγδαλένιος, θα έπινα ένα Οίνος Ηδύς του Ηλίου από το κτήμα Σκλάβου. Αν όμως ο Χαλβάς είναι μακεδονικός που τον προτιμώ, θα έπινα ένα super Vinsanto 2005 από το οινοποιείο Art Space του κ. Αντώνη Αργυρού, που βρίσκεται στην Έξω Γωνιά στη Σαντορίνη.

Για εσάς που δε θέλετε γλυκό κρασί, δοκιμάστε το Methexis Ασύρτικο του Κώστα Λαζαρίδη, και ξαφνικά όλα θα σας φαίνονται πιο ωραία.


Αν κάποια από αυτά που γράφω παραπάνω δεν τα βρίσκετε στο eshop μας, μπείτε σ’ έναν κόπο και πάρ’τε μας ένα τηλέφωνο για να παραγγείλετε, ή ελάτε στο κατάστημα να κάνετε και τη βόλτα σας.


Άλλο ένα Wine Suggestions έφτασε στο τέλος του. Να θυμάστε, το παν στη ζωή είναι η αγάπη. Βγείτε στους δρόμους και αγκαλιαστείτε με τους περαστικούς, show some love…
Οχι οχι, πλάκα κάνω. Εχουμε Covid, μην ξεχνιόμαστε. Σε λίγο καιρό θα τα ξανακάνουμε αυτά.

Να περάσετε τέλεια και να μην ντρέπεστε να tagάρετε στα Social media @mrvertigo.wine.


Γιάννης Παππάς